تا آخر قرآن مىباشد . نسخهء خطى از اين تفسير در كتابخانهء كاتب اين سطور و نسخهء ديگر در كتابخانهء آستان قدس رضوى ( شمارهء 8055 ) موجود مىباشد . منابع : اعيان الشيعة ، 8 / 29 ؛ امل الآمل ، 2 / 154 ؛ الذريعة ، 24 / 365 ؛ الروضة النضرة ، 331 ؛ رياض العلماء ، 3 / 147 ؛ روضات الجنات ، 4 / 213 ؛ الفوائد الرضويه ، 237 ؛ فهرست الفبائى كتب خطى كتابخانهء مركزى آستان قدس رضوى ، 590 ؛ معجم الدراسات القرآنية ، 309 ؛ معجم رجال الحديث ، 10 / 51 ؛ مفسران شيعه ، 146 ؛ نجوم السماء ، 98 . اثبات عصمة الائمة ( ع ) ، اثر مولى ميرزا ( م 1098 ق ) فرزند حسن شيروانى اصفهانى معروف به فاضل شيروانى ، از حكماء و فلاسفهء متكلم محقق رياضىدان . تفسير مورد بحث در بيان و شرح آيهء ( إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ ) ( انفطار ، 13 ) مىباشد كه با تأويل به مذاق فلسفى و شيوهء كلامى در اثبات عصمت ائمهء اطهار ( ع ) مىپردازد . نام اين تفسير را سيد مهدى بحر العلوم در رجال خود العصمة من سورة هل اتى نام برده كه اشتباه است . فاضل شيروانى داراى اثر ديگرى است كه در آن آيات ( إِنَّ الْأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ ) تا ( فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ ) هفت آيه از سورهء هل اتى را تفسير نموده است . نسخه‌اى از اين كتاب در كتابخانهء ملا محمد صالح برغانى در كربلا موجود است . منابع : اعيان الشيعة ، 9 / 142 ؛ جامع الرواة ، 2 / 92 ؛ تذكرهء نصرآبادى ، 157 ؛ الذريعة ، 1 / 97 ؛ رجال ، سيد بحر العلوم ، 3 / 225 ؛ روضات الجنات ، 7 / 93 ؛ الروضة النضرة ، 524 ؛ زندگينامهء علامه مجلسى ، 1 / 381 ؛ ريحانة الادب ، 6 / 386 ؛ الفوائد الرضوية ، 467 ؛ معجم المؤلفين ، 9 / 194 ؛ مفسران شيعة ، 157 . آيات الاحكام ، از شيخ ملك على تونى ( زنده در 1098 ق ) ، عالم فاضل فقيه شيعى در عصر صفويه . تفسير مورد بحث را به زبان فارسى در بيان و شرح آيات احكام قرآن به تعداد آيات نازله در هريك از ابواب فقهى از طهارات تا